.
Τα παραθυρόφυλλα ξεχασμένα ανοιχτά
Ολόκληρα βράδια παραμονές Χριστουγέννων
Ξετρελαμένα λαμπιόνια παλλόμενα
Ελκυστικά στολίδια επιθυμίες
Σε σάρκινα κλαδιά σφιχτοδεμένες
Μετέωρου δέντρου, υπνωτισμένου
Που αγνόησα και δεν στόλισα
Απουσίαζα, γιατί στόλιζα την ψυχή μου
Αγγελάκια κρέμασα, εξόριστα που συνάντησα
Και για αστέρι στην κορφή, ένα ποίημα
Στο δωμάτιο τώρα τα κορμιά αναπαύονται
Νυχτοφύλακες δίπλα δυο σκιές αγκαλιά
Αδημονώντας σου προφέρω φοβισμένα αστέρια
Προσχέδια από κρυμμένες σημειώσεις μου
Στίχους που συλλέγω στο σκοτάδι
Τους κυκλώνω γύρω απ’ το λαιμό σου
Μέσα από μια αγάπη διάτρητη
Περίτεχνο μενταγιόν αλυσίδας χρυσής.
.
ANDRE BRETON
" Δεν είναι ο φόβος της τρέλας που θα μας πιέσει ν΄αφήσουμε μεσίστια τη σημαία της φαντασίας. "
" Πιστεύω στην μελλοντική λύση αυτών των δύο καταστάσεων, του ονείρου και της πραγματικότητας, σ΄ένα είδος απόλυτης πραγματικότητας, υπερπραγματικότητας (surrealite), άν μπορεί να πει κανείς κάτι τέτοιο. Στην κατάκτηση της είναι που κατευθύνομαι, βέβαιος ότι δεν θα φθάσω αλλά τελείως αδιάφορος για το θάνατό μου, ώστε να μην υπολογίζω λίγο τις χαρές μιας τέτοιας κατάκτησης. "
" Τα πάντα οδηγούν στο να πιστέψουμε ότι υπάρχει ένα ορισμένο σημείο του πνεύματος απ΄όπου η ζωή και ο θάνατος, το πραγματικό και το φανταστικό, το περασμένο και το μελλοντικό, το μεταβιβάσιμο και το αμεταβίβαστο, το υψηλό και το χαμηλό παύουν να διαπερνιούνται αντιφατικά. Θα ήταν συνεπώς μάταιο να αναζητούσε κανείς στην υπερρεαλιστική δραστηριότητα κίνητρο άλλο από την ελπίδα να προσδιοριστεί αυτό το σημείο. "
(ANDRE BRETON Μανιφέστα του υπερρεαλισμού)
" Πιστεύω στην μελλοντική λύση αυτών των δύο καταστάσεων, του ονείρου και της πραγματικότητας, σ΄ένα είδος απόλυτης πραγματικότητας, υπερπραγματικότητας (surrealite), άν μπορεί να πει κανείς κάτι τέτοιο. Στην κατάκτηση της είναι που κατευθύνομαι, βέβαιος ότι δεν θα φθάσω αλλά τελείως αδιάφορος για το θάνατό μου, ώστε να μην υπολογίζω λίγο τις χαρές μιας τέτοιας κατάκτησης. "
" Τα πάντα οδηγούν στο να πιστέψουμε ότι υπάρχει ένα ορισμένο σημείο του πνεύματος απ΄όπου η ζωή και ο θάνατος, το πραγματικό και το φανταστικό, το περασμένο και το μελλοντικό, το μεταβιβάσιμο και το αμεταβίβαστο, το υψηλό και το χαμηλό παύουν να διαπερνιούνται αντιφατικά. Θα ήταν συνεπώς μάταιο να αναζητούσε κανείς στην υπερρεαλιστική δραστηριότητα κίνητρο άλλο από την ελπίδα να προσδιοριστεί αυτό το σημείο. "
(ANDRE BRETON Μανιφέστα του υπερρεαλισμού)
25 Δεκ 2009
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)




0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου